Zatkane ucho to dolegliwość, która może pojawić się nagle i być bardzo uciążliwa. Wiele osób zastanawia się, czy przyczyną jest woskowina, czy może jednak stan zapalny. W tym artykule wyjaśniam, jak szybko rozpoznać źródło problemu i kiedy warto zgłosić się do specjalisty.

Czym różni się zatkanie ucha przez woskowinę od zapalenia?

Najważniejsza różnica polega na obecności bólu. Jeśli ucho jest zatkane, ale nie odczuwasz bólu, najprawdopodobniej przyczyną jest woskowina. Woskowina może zgromadzić się w przewodzie słuchowym i blokować dźwięki, powodując uczucie zatkania. Zazwyczaj nie towarzyszą temu inne dolegliwości.

Z kolei jeśli oprócz zatkania pojawia się ból, istnieje duże prawdopodobieństwo, że doszło do zapalenia ucha. Ból jest sygnałem ostrzegawczym, którego nie należy lekceważyć. Zapalenie ucha może wymagać leczenia farmakologicznego i konsultacji z lekarzem.

Kiedy zgłosić się do specjalisty?

Jeśli zatkanie ucha utrzymuje się dłużej niż kilka dni lub towarzyszy mu ból, nie zwlekaj z wizytą u laryngologa. Specjalista oceni stan ucha i dobierze odpowiednie leczenie. W przypadku woskowiny często wystarczy jej usunięcie, natomiast w przypadku zapalenia konieczne może być zastosowanie leków.

Podsumowanie

• Brak bólu i uczucie zatkania wskazują najczęściej na woskowinę.
• Zatkane ucho z bólem to sygnał, że może to być zapalenie.
• W razie wątpliwości lub utrzymujących się objawów skonsultuj się z lekarzem.

Dbaj o swoje uszy i nie bagatelizuj żadnych niepokojących objawów!

Nagła głuchota — definicja

Gwałtowne, w ciągu 72 godzin (3 dni), odbiorcze pogorszenie słuchu najczęściej w jednym uchu bez znanej przyczyny.

Rozpoznanie

Kryterium audiometrycznym jest przesuniecie progu słuchu o głębokości ≥30 dB w zakresie co najmniej 3 sąsiadujących częstotliwości

Częstość

ok. 2000 osób rocznie w Polsce

Przyczyny

90% – nie wiadomo, nie udaje się ustalić
10% – guz kąta mostowo-móżdżkowego, udar lub nowotwór mózgu

Możliwe dodatkowe objawy

1. Uczucie pełności w uchu
2. Szum w uchu (prawie wszyscy)
3. Zawroty głowy (30-40%)

Uszkodzenie najczęściej na wysokości ślimaka lub włókien nerwu słuchowego.

Diagnostyka

Wywiad

Czy są inne dolegliwości poza niedosłuchem?
Czy są objawy inne uszkodzenia mózgu?
Ostatnio — przeziębienie, zapalenie ucha, alergia sienna, zapalenie zatok ostre lub przewlekłe, polipy w nosie, przerost małżowin, skrzywienie przegrody nosa
Uraz akustyczny
Uraz głowy ze wstrząśnieniem błędnika
Choroby przewlekłe istotne — nadciśnienie, cukrzyca, choroby zakaźne, reumatyczne, hematologiczne

Badanie laryngologa

Otoskopia — prawidłowa – przewód słuchowy drożny (bez woskowiny, bez obrzęku i stanu zapalnego), błona bębenkowa – perłowa, prawidłowo położna, bez wysięku za błoną, prawidłowo ruchoma przy próbie Valsalvy

Badanie akumetryczne – szept z maskowaniem drugiego ucha
Badanie stroikami
Próba Romberga
Badanie oczopląsu

Badania słuchu

Audiometria tonalna — podwyższenie progu słyszenia o min. 30dB dla trzech sąsiadujących częstotliwości

w przypadku niemożności bezzwłocznego wykonania badań audiometrycznych uzasadnione jest włączenie leczenia farmakologicznego w oparciu o badanie przedmiotowe i orientacyjną ocenę słuchu (badanie szeptem, próby stroikowe), gdy wskazują one z dużym prawdopodobieństwem na niedosłuch odbiorczy

Badania obrazowe

MRI (rezonans magnetyczny)

Leczenie

Samoistna poprawa (bez leczenia) – 1/3 do 2/3 przypadków

Steroidoterapia ogólna

do 14 dni od początku objawów

Kiedy nie można podać sterydów?

niekontrolowana cukrzyca
gruźlica
aktywna choroba wrzodowa
niekontrolowane nadciśnienie
zaburzenia psychiczne

Steroidoterapia miejscowa

Gdy 2 tyg. leczenie ogólnego nie przyniosło efektu
Zamiast leczenia ogólnego – gdy są ważne p/wskazania do podania ogólnego

Hiperbaria tlenowa

100% tlenu pod większym ciśnieniem 2,2 do 2,5 ATA przez 60-90 min. (10-15 sesji)
najlepsze wyniki w ciągu pierwszych 2 tyg. od wystąpienia niedosłuchu
max. do 3 miesięcy od zachorowania
większa korzyść — młodsi (<50 lat) oraz Pacjenci z większym niedosłuchem (>60dB)

Inne leki

Brak udokumentowanej skuteczności innych leków w terapii nagłej głuchoty

przeciwwirusowych
trombolitycznych
poprawiących krążenie
antyoksydacyjnych

Ocena skuteczności leczenia

Za poprawę słuchu należy uznać obniżenie progów słyszenia średnio o co najmniej 10 dB w częstotliwościach audiometrycznych objętych procesem chorobowym.

Ocena audiometryczna w trakcie leczenia i 3 oraz 6 miesięcy po leczeniu

Przykład audiogramu — nagła głuchota ucha prawego

1. Ocena resztek słyszenia mowy, co pozwala przewidzieć korzyści zastosowania aparatu słuchowego
2. Ocena wskazań do aparatowania lub zabiegu operacyjnego poprawiającego słuch
3. Badanie czynności integrujących ośrodków słuchowych
4. Orzecznictwo (cele ubezpieczeniowe, ocena zdolności do pracy)