Badanie szyi i węzłów chłonnych

badanie szyi

Szyję i przednie węzły chłonne powinno się badać stojąc za pacjentem. Oburącz tak, żeby obuszki 3 palców lekarza dociskały tkanki szyi do kręgosłupa szyjnego. Kolejno oceniam węzły okolicy podbródkowej, podżuchwowej i szyjnej przedniej (położone do przodu od mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego) piętra górnego, środkowego i dolnego. Taka technika pozwala określić położenie węzła lub guza, jego wielkość, ruchomość, konsystencję i sąsiedztwo. Na tej podstawie wysnuć można przypuszczenie odnośnie rodzaju patologii, z którą mamy do czynienia. Nie jest to badanie bolesne.

badanie szyi z boku

Kciuk lekarza stabilizuje rękę badającego oraz zwiększa jego skuteczność. Pacjent powinien mieć głowę skierowaną na wprost, z lekko uniesioną brodą. Badanie węzłów szyjnych przednich górnych.

badanie szyi z boku 2

Badanie węzłów chłonnych szyjnych przednich dolnych.

badanie szyi widok z tyłu

Węzły chłonne szyjne tylne należy badać stojąc przodem do pacjenta – widok od tyłu.

Badanie krtani

badanie krtani

Badanie krtani przy użyciu lusterka krtaniowego jest najmniej komfortowe dla pacjenta spośród procedur badania laryngologicznego. Nie jest jednak bolesne i nie wywołuje przykrych odruchów przy współpracy obu stron.

Pacjent otwiera szeroko usta i wysuwa języka do przodu oraz swobodne oddycha ustami. Lekarz delikatnie pociąga za język, zwykle przez gazę, a ogrzane lusterko krtaniowe umieszcza w jamie ustnej. W lusterku widzi odbity obraz struktur krtani i gardła dolnego.

Przed badaniem lusterko ogrzewa się przy użyciu strumienia ciepłej wody lub ognia lampy spirytusowej, aby nie skraplała się na nim para wodna podczas oddychania Pacjenta.

Podziel się ze znajomymi

Podobne posty